Non-verbaal: ruimte innemen

 

Honden, katten en andere dieren zetten ‘vlaggen’ uit. Ze laten sporen achter (onder andere door te plassen en poepen op verschillende plaatsen) om aan te geven: “Fifi was here” Katten scheiden ook nog een geurspoor af door kopjes te geven. Altijd wel iemand te vinden die een domper zet op wat jij dacht dat een blijk van genegenheid was… “Ze vindt je helemaal niet lief: ze zegt gewoon dat je nu van haar bent.”

Afscheiding
Wij mensen scheiden ook de hele dag door geuren af. Geuren van blijdschap, van angst, woede, seksuele opwinding, verveling, begeerte, hebzucht, macht of onmacht, dominantie of afstandelijkheid. Maar wij hebben twee manieren gevonden om daaraan te ontkomen (en waarom zouden we dat eigenlijk willen?).
De eerste is onze evolutie, waarbij in deze tijd de nadruk steeds minder op geuren ligt en we het niet gewend zijn om te ruiken wat iemands bedoeling of stemming is. De tweede manier is wat we nog wel ruiken zo snel mogelijk te verbergen met maskerende geuren: deodorant, luchtverfrissers, lucifers of een spuitbus in de wc, parfum, after shave, bloemengeurtjes in de auto, kunstkerstbomen met dennengeurspray… we maken er een hoop werk van om niet de echte geuren meer te hoeven herkennen. Waarom doen we zoiets? Wellicht omdat we geleerd hebben ons te schamen voor onze lichaamsgeuren.

Met zijn allen op een vierkante meter
Een andere reden kan zijn dat we met nogal wat mensen op een klein oppervlak vertoeven en daarom niet al te territoriumgericht kunnen zijn. Dus maskeren we onze geur met parfum of after-shave. En wat zit daar vaak in? Afscheiding van bijvoorbeeld civetkatten of bevers. Dat waren die geuren die deze dieren gebruiken om hun territorium af te bakenen. Een geweldige paradox. Tegenwoordig wordt meer gebruik maakt van synthetische vervangers maar die trachten ook de territoriumgeuren te imiteren.

Toch zijn we die vaardigheid van het ruiken nog niet helemaal verleerd. Met wat training kun je vrij snel leren de verschillende afscheidingen bij mensen te ruiken –vooropgesteld dat je dat niet ‘vies’ vindt natuurlijk. Mensen bepalen hoe dan ook mede door hun geurafscheiding hun territorium, geven hun stemmingen aan en zenden talloze andere signalen uit. En of je nu de ruimte om je heen een beetje vrijhoudt door een flinke zweetgeur of door een verstikkende wolk parfum is een kwestie van smaak, nietwaar?

Signalen herkennen
De volgende keer dat je iemand nadrukkelijk opmerkt door zijn of haar geur, weet je dat er een signaal wordt gegeven. Welk signaal dat is hangt onder meer af van de situatie, de aanwezige en niet-aanwezige personen en zo nog wat zaken. Met een beetje oefening leer je vrij vlot wat iemand bewust of onbewust duidelijk wil maken met geur of het ontbreken daarvan.

Naast het gebruik van andere communicatie (benen wijd uit elkaar zetten; voortdurend in de weg staan, deurposten bezet houden, spullen overal verspreid neerzetten, hard en nadrukkelijk spreken, et cetera) is geur een van de meer betrouwbare indicatoren voor territoriumgedrag.

Leuk om eens te bestuderen; morgen op het werk.