Vergif, vergeven, vergeefs

Het woord ‘vergeving’ wordt veel gebruikt in communicatieve therapievormen en in diverse spirituele stromingen.

  • Vergeven doe je voor jezelf
  • Vergeven maakt je vrij
  • Vergeven is loslaten

Et cetera

Zo zijn er tientallen kreten te vinden die met vergeven te maken hebben. Maar hoe doe je dat: vergeven? En waarom zou je het doen? En helpt het? Waartegen? Zomaar een paar vragen bij het begrip vergeving.

Makkelijker gezegd dan gedaan

En zoals met zoveel mentale en emotionele kwesties: het is soms lastiger dan het lijkt. “Je moet anderen vergeven” mag dan snel gezegd zijn: het is een ander verhaal om het ook werkelijk te doen. Waarom is het zo moeilijk om de dingen die ons zijn aangedaan in het verleden, of die we onszelf aandoen (jezelf vergeven is ook vergeven) los te laten en ons te richten op wat er nu plaatsvindt? Wat zorgt ervoor dat we vaak blijven vasthouden aan wrok, boosheid, verlangen naar rechtvaardiging, enzovoort? Is het een wraakzuchtige duivel in ons die niet zal rusten voordat degene die we niet kunnen of willen vergeven is gestraft?

Om een antwoord te krijgen op deze en andere vragen omtrent vergeving is het handig als je alle verhalen en verzinsels omtrent het begrip even laat voor wat ze zijn en te kijken naar wat het werkelijk is. En hoe moeilijk het kan zijn om te vergeven: de definitie van vergeving is erg eenvoudig.

Vergeving is besluiten je niet meer bezig te houden 
met datgene waarvoor je vergeving zoekt.

Vergeving of vergelding?

“Dus ik moet me maar gewoon omdraaien en [… dader, ouder, (ex)-partner, kind, werkgever, politicus, wie dan ook …] lekker laten wegkomen zonder dat hij/zij ooit wordt gestraft?”

Ja.

Anders zoek je geen vergeving maar vergelding.

“En als die ander nou gewoon verder gaat met zijn/haar daden?”

Dat is altijd mogelijk natuurlijk, en als het in je macht ligt om het te voorkomen: doen. Los daarvan heeft het niets met vergeving te maken maar met preventie. Bovendien ben je bezig met wat die ander moet doen of laten, en niet met jezelf. Dat staat lijnrecht tegenover loslaten.

Goeroe’s en wandtegeltwitteraars

“Maar je moet ‘de ander’ toch vol liefde in je hart kunnen sluiten als je hem/haar vergeeft?”

Vergeet voor eventjes alles wat je door de goeroe’s en wandtegeltwitteraars wordt verteld, en gebruik je gezonde emoties: wat wil je precies? Wil je verkering met degene waarvan jij vindt dat ze/hij je verkeerd heeft behandeld? Of wil je verder met je leven, zonder voortdurend met die ander bezig te zijn? Met andere woorden: wil je een roze wolk of je leven terug?

“Kan het niet allebei?”

Wellicht. Maar als dat niet kan, kun je maar beter kiezen. En daarin zit ook een mooie sleutel naar vergeving. In plaats van hopen dat de liefde eindelijk binnenstroomt, ga je actief aan het werk met keuzes maken.

“Nou, leuk zeg. Bedankt dat je het wilt delen. Heb je een concreet stappenplan?”

Laat dat nou net het geval zijn…

Stappenplan

  • Schrijf op wat je is aangedaan, door wie, onder welke omstandigheden en wat je er nog meer over kwijt wilt
  • Vraag je in gemoede af hoeveel energie, tijd en emotie je daar nog aan wilt besteden
  • Kies. Blijf met die ander bezig, of kies ervoor met de rest van je leven verder te gaan en geen aandacht meer aan de ander/diens daad te besteden
  • Telkens wanneer je merkt dat je emoties/gedachten afdwalen naar de ander/diens daad, zeg je in gedachten “ANNULEER” of “DELETE” of desnoods “BACKSPACE” (zolang je maar voelt dat je jezelf tot de orde roept) en maak opnieuw de keuze om met de rest van je leven verder te gaan

Een makkie dus?

Bepaald niet. Dit vergt oefening. Mijn ervaring is dat er eerst een hoop onmacht, wrok en nog wat emotionele verstoringen loskomen, pas daarna een beetje rust en nog wat langer daarna meer rust waarna het ineens duidelijk wordt en je de keuze steeds makkelijker kunt maken. Deze ervaring heb ik ook gezien bij de meeste mensen met wie ik deze techniek heb gedaan. Dus nee: niet gemakkelijk.

Maar wel concreet, zodat je houvast hebt en werkelijk iets kunt doen als je de zoveelste scheurkalenderspreuk over vergeving niet meer kunt horen of zien.