De juiste vraag op het juiste moment

Je krijgt soms kansen in je leven en die moet je altijd benutten, vind ik. Hoe vaak hoor je mensen vertellen dat ze na een woordenwisseling, als de ander allang is verdwenen, bedachten welke scherpe opmerking ze hadden kunnen maken, maar ja: dan is het te laat.

Een kunst op zich
Zo gaat het ook met het stellen van vragen, wat overigens een kunst op zich is.

Stel je voor dat je iemand zou ontmoeten die al een paar miljoen jaar op deze aarde loopt, alles heeft meegemaakt en dus een bron van informatie is. En stel dat die persoon je in de gelegenheid stelt om één vraag te stellen. Wat zou je dan werkelijk willen weten? Welke vraag zou jij stellen?

Denkpatronen doorbreken
Natuurlijk gaat het hier niet zozeer om die ene vraag, maar om het doorbreken van vaste denkpatronen, gewoontes; dezelfde patronen die het probleem (welk probleem dan ook waarvoor je een oplossing wilt) tot nu toe in stand hielden. Als je ergens in vastloopt en je weet niet meer hoe je het moet oplossen, dan kan zo’n fantasie nog wel eens helpen een antwoord te vinden waar je normaal gesproken niet aan zou denken. Dit soort training van je brein helpt je om tussen zinnen door te luisteren, tussen de regels door te lezen en ‘om een hoekje te denken’.

Ooit…
Denk alvast na over die kans, is mijn tip; want hij komt ooit weer eens langs.

Kabouters
Zo ken ik iemand die ooit een groep kabouters ontmoette. Niemand had ze ooit echt gezien, maar hij wel. Kleine, knalblauwe kereltjes met massa’s levenservaring en wijsheid, en wat de man ook vroeg: ze gaven antwoord. Deze man had zich kennelijk nooit voorbereid op zo’n ontmoeting, want buiten wat algemene vragen waar ze toch vandaan kwamen, die kabouters, kwam de man uiteindelijk niet verder dan de vraag: “Kunnen jullie door een waterkraan?”

Over de juiste vraag op het juiste moment gesproken …