De analogie van kwalen

 

Onderstaand artikel heeft niets van doen met geneeskunst (regulier of alternatief) en is geen vervanging voor welke vorm van medische zorg dan ook. Bovendien gaat het om relatief onschuldige kwalen; niet over ziekten. Ken het onderscheid en verlaat je niet op deze methode indien je ziek bent of anderszins medische zorg nodig hebt. Raadpleeg bij twijfel een medicus.

Communicatie met jezelf gebeurt door gedachten, maar vooral ook door gevoelens. Soms zijn die gevoelens heel subtiel, soms ook wat duidelijker. Een van de manieren om met jezelf te communiceren is via je lichaam. Het lichaam bezit een geheel eigen wijsheid en kennis en zal je altijd van signalen voorzien die je kunnen vertellen hoe het is gesteld met je gezondheid, maar ook met je innerlijke toestand. Griep is een goed voorbeeld; met griep ben je gedwongen het lichaam rust te geven.

Koorts verbrandt ziektekiemen (even heel simpel gesteld) en is daardoor een goede genezer, mits het binnen bepaalde grenzen blijft. Verkoudheid zorgt dat je reinigt: de hoeveelheden slijm die je loslaat zorgen voor een schoonmaak. Allemaal prachtige mechanismen die ervoor zorgen dat je lichaam uiteindelijk goed blijft functioneren.

Lijstjes met kwalen
Zonder nu te vervallen in het blinde gebruik van lijstjes met kwalen en hun ‘oorzaken’, is het interessant om te zien wat ons lichaam ons vertelt met vermoeidheid en kwalen, en op die manier ook handvatten te krijgen om daar desgewenst anders mee om te gaan.

Wanneer je een bepaalde kwaal telkens weer krijgt, betekent dat vaak iets anders dan wanneer het incidenteel is. Bijvoorbeeld: wanneer je eens per twee jaar verkouden bent, duidt dat gewoon op reiniging van je slijmvliezen en luchtwegen: een normaal proces. Maar wanneer je om de twee weken verkouden bent, kan dat duiden op een heel ander signaal of boodschap van je lichaam. Vooral wanneer die verkoudheid juist tijdens of vlak voor bepaalde gebeurtenissen optreedt. Dan kan het interessant zijn om eens te onderzoeken wat je lichaam je wil vertellen.

Grenzen stellen
Stel dat je het moeilijk vindt om je grenzen te stellen en je verplicht voelt om aan de eisen en/of verzoeken van andere mensen te voldoen. Dat je iedereen die jou iets vraagt, graag wilt tegemoetkomen en je regelmatig verzucht dat je toch echt eens paal en perk zou moeten stellen aan al die hulpverlening en aandacht voor anderen, en eens aan jezelf zou moeten toekomen. Op zich is het natuurlijk goed als je dat signaal in jezelf herkent, maar als je er niets mee doet en je blijft maar klaarstaan voor anderen terwijl je jezelf opoffert, dan bestaat de kans dat je lichaam ingrijpt, bijvoorbeeld door een griep of blessure.

Ik wilde een vriend helpen verhuizen in een tijd waarin het helemaal niet zo lekker met me ging en ik beter zou kunnen uitrusten. Na een paar dozen te hebben gesjouwd verdraaide ik een spier in mijn rug en kon naar huis gaan: mijn lichaam greep in.

Een kennis van me gaat altijd door zijn rug wanneer zijn werk hem boven het hoofd groeit, en hij het gevoel heeft dat er niet naar hem geluisterd wordt. Een andere kennis wordt altijd misselijk en krijgt maagpijn als ze naar een functioneringsgesprek toe moet.

Signaal van het lichaam of handige smoes?
Je merkt natuurlijk dat de grens tussen bescherming door je lichaam en hulp van je lichaam om ergens onderuit te komen heel dun is. Wanneer je er echter van bent overtuigd dat het heel gevaarlijk is om je kwetsbaar op te stellen, dan zal je lichaam die overtuiging moeiteloos van je onderbewuste overnemen en zorgen dat je bijvoorbeeld begint te niezen of hoesten tijdens een gesprek waarbij je kwetsbaar dreigt te raken. Ook het plotseling weg moeten (naar het toilet of anderszins) kan ‘redding’ van een precair moment betekenen.

Wanneer het je opvalt dat je bepaalde kwaaltjes opvallend vaak hebt, kan het helpen om daar eens naar te kijken. Geen garanties, maar soms komen er prachtige inzichten uit tevoorschijn. Daarna kun je altijd nog beslissen of je er iets mee wilt doen en zo ja: wat.

Gebruik onderstaande vragen om bij jezelf te ontdekken welke signalen je nog zou kunnen oppakken om meer over jezelf en je interne communicatie te leren.

Vragen die je kunt stellen

  • Waar erger je je aan?
  • wat zou je nog graag eens kunnen?
  • wat zou je nog graag eens durven?
  • wat zou je nog graag eens meemaken?
  • voor welke lichamelijke kwalen ben je gevoelig?
  • wanneer treden/traden die op?
  • wat gebeurde er nog meer ROND die periode?
  • Ken je meer mensen die dat hebben?
  • wat zijn de overeenkomsten tussen jou en die mensen?
  • wat kon je niet door je kwaal / waar werd je in belemmerd?
  • als je die kwaal niet had (gehad), wat zou er dan anders zijn geweest?
Soms kan het nadenken over en beantwoorden van deze vragen een opening geven, een inzicht waarin je jezelf wellicht blokkeert of anderszins benadeelt. Dan kan een beslissing op dat gebied helpen verlichting van je kwalen te krijgen.

 

Lijstjes en boeken
Er bestaat veel informatie over de koppeling tussen kwalen/ziekten en overtuigingen, en het kan handig zijn om een onderscheid te maken tussen grondig onderzocht materiaal en het zogeheten ‘wensdenken’. Met wensdenken bedoel ik de neiging van sommigen om een lijst met kwalen samen te stellen, daarachter een oorzaak en keuze te zetten waarna je genezen dient te zijn. Dat gaat bijvoorbeeld als volgt:

  • Kwaal: Verkoudheid
  • Oorzaak: irritatie
  • Genezing: Lucht je hart, zeg waar het op staat en neem gewoon je ruimte in

Simpel toch? Inderdaad simpel. En als het zo makkelijk was, zou nooit meer iemand een kwaal hebben. Bij ‘genezing’ staat ook het woordje ‘gewoon’.  Zoals in: “Je moet het gewoon loslaten” of “je moet gewoon wat minder eten en meer bewegen, dan val je vanzelf af” of “Gewoon die sigaret uitdrukken en zeggen dat je een niet-roker bent”.
Het woordje ‘gewoon’ is vaak een teken dat de spreker geen idee heeft waar hij/zij het over heeft. Niet erg, maar op ons lichaam willen we natuurlijk graag wat zuiniger zijn. En op zich kan zoiets nog vermakelijk zijn, ware het niet dat er nogal gegeneraliseerd wordt: zo’n lijstje geldt dan voor iedereen. En hoe graag sommigen het ook zouden willen: we zijn niet gelijk. Anders zou één methode van genezing (of een dieet, vorm van beweging, psychologisch inzicht) voor ieder mens genoeg zijn om een lang, gezond en gelukkig leven te leiden. Dat het niet zo werkt, zien we dagelijks.

Wat echter altijd mogelijk is, is het stellen van vragen waardoor je meer (over jezelf of anderen) aan de weet komt, waarna je met die informatie verder kunt. Je kunt dan ook onmiddellijk de goede van de andere therapeuten onderscheiden door de benadering waarmee men werkt. Staat alles van tevoren vast, weet men al wat de behandeling gaat worden? Of wordt er eerst doorgevraagd, gekeken per persoon naar persoonlijkheid, omstandigheden et cetera? Maak je eigen keuze, zou ik zeggen. Ze zijn er wel, die therapeuten, maar je moet meestal erg goed zoeken.

Een andere manier
Een andere manier dan die voor iedereen geldt, maakt geen gebruik van lijstjes maar van vragen stellen om zodoende tot meer inzicht te komen. Een boek dat dit uitstekend beschrijft en dat mij nog regelmatig nieuwe inzichten geeft is “De zin van ziek-zijn” door Thorwald Dethlefsen en Rudiger Dahlke. Ik heb begrepen dat het voor veel mensen niet het meest prettige boek is om te lezen omdat het nogal de spijker op de kop slaat, maar dat pleit alleen maar voor de schrijvers, vind ik. Sowieso geeft het een andere dan gebruikelijke invalshoek.

Een leraar van me zei eens: ‘Bij een dichtzittende keel kan het kruid salie verlichting brengen, en een versterking van eigenwaarde de moed om de keel voorgoed te openen’. Ik vind dat een mooie benadering, zolang we blijven kijken of dat ook voor onszelf opgaat.

Aanbevolen literatuur:

De zin van ziekzijn
Dethlefsen & Dahlke
ISBN:
 9020249983

(De link verwijst naar het betreffende boek op Bol.com)