Commerciële armoede

  • 0

Commerciële armoede

Category : Columns

Onlangs keek ik naar een televisieprogramma op de commerciële zender (RTL 4). Dat is in zeker opzicht bijzonder want buiten sommige nieuws- en actualiteitenprogramma’s die ik bekijk voor mijn werk, kijk ik praktisch nooit televisie. Ik mis het ook nooit maar het was goed om weer eens te zien waarom ik het nooit mis.

Dertien honden
Het programma ging over een vrouw die dertien honden in huis had en weinig aan zichzelf en haar huis toe kwam. Op zich niet zo’n belangwekkend verhaal, behalve wanneer het zorgvuldig wordt geregisseerd voor de commerciële televisie.

Suggestief en implicatief
De presentator presenteerde het programma en deed dat op volledig voorspelbare wijze. De ene suggestieve vraag was nog niet beantwoord of de volgende implicatie vloog alweer over de buis. Hierbij werd gebruik gemaakt van een formule die we allemaal kunnen begrijpen, en die zo cliché is dat kennelijk niemand in televisieland zich er genoeg aan stoort om een dergelijk programma ongeschikt voor uitzending te verklaren.

Psychologie van de koude grond
De formule (een van de tientallen varianten althans) ziet er als volgt uit:

  • Vrouw alleen + moeilijk periode achter de rug = Teleurgestelde vrouw
  • Teleurgestelde vrouw + veel huisdieren = compensatie
  • Compensatie op gebied A = verwaarlozing op gebied B

En ja: dat klopte precies. Ik zag wat het programma me wilde laten zien: een vrouw met een gekwelde uitdrukking op het gelaat, alleenwonend in een enigszins vervuild huis met teveel honden en zonder haar twee zonen want die trokken zich terug in de schuur.

Het beginconflict, de plot en andere voorspelbaarheden
Al bij de eerste ontmoeting verklaarde de vrouw stellig dat ze niet één van haar honden wenste ‘weg te doen’. In de twinkelende ogen van de presentator verscheen een olijke en tegelijkertijd vastberaden blik van “Dat zullen we nog wel eens zien.”
Als kijker wist ik dat het goed zat: de presentator ging het oplossen. Hoe ik dat wist? Anders hadden ze het programma niet uitgezonden.
En inderdaad kreeg de presentator het met zijn hele team voor elkaar om deze vrouw – tot tranen geroerd – ertoe te bewegen een aantal honden ‘weg te doen’. Een en ander zorgvuldig geregisseerd, gemonteerd, gesuggereerd en gemanipuleerd.

Afleiding van de werkelijkheid
Ik heb het bijna helemaal uitgekeken en werd voor een deel afgeleid van wat er werkelijk in de wereld gebeurde. Kun je nagaan wat er zou gebeuren als ik elke dag televisie zou kijken.

Te eenvoudig
Een ding wil ik de televisiemakers nageven: het bedrog dat er gepleegd wordt in dit soort programma’s is zo goedkoop, flinterdun en doorzichtig dat het bijna eerlijk aandoet omdat er zo gemakkelijk doorheen is te prikken.

Wat een armoede.

 


Leave a Reply