De donkere nacht van de ziel

  • 0

De donkere nacht van de ziel

Category : Home

 

Het was in het holst van de nacht

Toen ik half waakte, half sliep

Dat ik in het vlijmend mes van mijn schaduw liep

De pijn door niemand verzacht

 .

We vingen een dans aan, mijn schaduw en ik

Na de eerste stappen van nacht’lijk geswing

Waarbij mij het diepste verdriet ooit beving

De pijn scherp en snijdend, de lucht zwaar en dik

 .

Steeds sneller de passen, en vol razernij

Mijn hoofd in mijn nek wierp, schreeuwend naar boven

Alsof ik daar zocht wat ik kon geloven

In wanhoop geroepen: “Wat wil je van mij?”

 .

Het antwoord bleef uit, maar ik voelde de kracht

In schokken en stromen, onstuitbaar naar binnen

En besefte dat alles nog steeds moest beginnen

Maar nimmer zo diep meer als die zwarte nacht

 ..

 

(Vrij naar Johannes van het Kruis).

 

 


Leave a Reply