Gebakken banaan: op papier is het toch anders

  • 0

Gebakken banaan: op papier is het toch anders

 

Schrijven is een geweldige bezigheid, vind ik. Het meeste typ ik tienvingerblind op het toetsenbord maar als ik eens zin heb in ouderwetse verwennerij pak ik een notitieboek met mooi, glad papier en een vulpen. Dat gebruik ik voor opzetjes, notities, uitwerkingen van plots en personages; een couleur-locale die me te binnen schiet. Het gevoel van de pen die lichtjes over het zachtsatijnen oppervlak glijdt maakt dat ik extra mijn best doe om de letters fijntjes en sierlijk te maken. Dat houd ik minstens anderhalve regel vol en dan race ik alweer in volle vaart mijn hanenpoten op het papier. De te schrijven boodschap neemt het dan over van de tactiele traktatie.

Toch schrijft het anders op papier dan op een computer, zeker wanneer je snel kunt typen. Bij het schrijven met de hand ben je min of meer gedwongen om je gedachten af te remmen, om rust te creëren en stiller in je hoofd te worden. Anders wordt het een zooitje en zijn je gedachten kilometers verder dan je hand. In het begin kan dat lastig zijn omdat je gedachten je willen opzwepen tot snelheid. Maar na een paar minuten wordt het vanzelf rustiger in je hoofd; meditatie was nog nooit zo eenvoudig.

En als je nog dieper in rust wilt komen, kun je gaan schrijven met je niet-dominante hand. Ik ben rechtshandig, maar soms schrijf ik een stukje met de linkerhand; na de eerste frustratie – mijn handschrift lijkt op dat van een dyslectisch konijn – is het grappig om te zien hoe er zelfs een ander soort tekst en woordkeuze uit de pen vloeien. Leuk om eens te proberen: schrijf een paar regels poëzie of proza en doe het dan nog eens met de andere hand. Het gevoel verandert en als je het een tijdje kunt volhouden, voelt het ruimer, leuker, relatiever. Dat klopt ook wel omdat je de hersenhelft activeert die gewoonlijk wat minder wordt aangesproken bij het schrijven.

Het is net als gebakken banaan: je kunt een banaan in de lengte halveren en in wat boter bakken en daarna met poedersuiker bestrooien; maar je kunt ook die gehalveerde banaan door een (bier)beslagje halen en frituren. Dat geeft al een heel andere sensatie. En als je echt eens iets lekkers wilt, gooi je wat bruine suiker in een droge koekenpan, laat dat carameliseren en bakt dan die gehalveerde bananen nog even mee. Afblussen met een flinke scheut rum en je komt niet eens meer op het idee om te gaan schrijven!

 


Leave a Reply