Ik wilde je nog bellen maar was vergeten welk merk je rookt

  • 0

Ik wilde je nog bellen maar was vergeten welk merk je rookt

Maar ik had je nummer niet bij de hand. Had jij ook niet net een nieuw nummer? Of was dat Hans?

Nou, enfin, kom ik dus langs de sigarenboer en ik dacht ik neem even wat lekkers te roken voor je mee, maar welk merk rook jij ook alweer? Dat wist ik dus niet meer.

Dus ik thuis een kaartje voor de kerst pakken, wil ik je adres opschrijven… ben ik het kwijt! Sowieso moeten we te zijner tijd even wat afspreken weer, gezellig.

Zo’n tijd geleden; was toch toen met dat concert van Simon and Garfunkel? O, was dat ook Sjaak?

Hoe dan ook, ik bel je morgenavond even, om acht uur precies. Spreken we direct wat af, goed? Wat? Nee, ik heb nu de agenda niet hier, dus morgen maar even doen.

Wanneer? Ja, toen stond ik ook voor je deur te bellen maar deed er niemand open. Bleek later dat ik wel het goede huisnummer had, maar de verkeerde straat. Ja, dom hè; nou ja.

Wat zeg je? O die promotie, ja die kon ik wel krijgen maar ik heb iets veel beters op het oog. Altijd hetzelfde liedje: overgekwalificeerd. Paar ton per jaar, niks doen alleen thuis zitten en af en toe een belletje; nou, da’s snel verdiend toch? Ha ha.

Nou heb ik überhaupt geen klagen natuurlijk, met mijn inkomen, maar ik loop daar nooit zo mee te koop – klinkt altijd zo pocherig. Ook naar de vrouwtjes toe…

Wie: Els? Nee, die is er niet. Eh… nee, ook niet, en de rest van de week ook niet. Wat? Weg? Ja, wat is weg? Die zit zich ergens op te vreten over wat ze heeft laten lopen met mij natuurlijk. Maar goed: anschluss genoeg altijd, je kent dat wel van mij. Op dit moment? Nou, ik had meer zoiets van ik doe even rustig; beetje tot mezelf komen. Wat? Alleen ja, maar goed: ik hoef maar te bellen natuurlijk.

Werk? Ja, binnenkort wel weer. Eerst even de nieuwe 4×4 inrijden dan hè; lekker karretje man: ik moet iedereen altijd aanslepen in de straat. Welk merk zeg je… tja. Ik zit nog te twijfelen eigenlijk. Maar eh, waar ik voor bel ook: ik heb morgen een afspraak op topniveau, Den Haag. Ik kan geen namen noemen maar zeg maar hoogste politiek, en kom ik er net achter dat mijn pasje het niet doet. En met die gasten van de bank kan ik geen normaal gesprek voeren, die kunnen niet met de hoeveelheden omgaan zoals ik die binnenbreng: ha ha, worden ze helemaal nerveus van. Dus eh… gaat niet om veel hoor: paar honderd is goed en ik zat te denken: misschien kom je deze kant nog op, kun je het gelijk… Hallo… Hallo?

 


Leave a Reply