Zielsrecepten: Schroeibaksoep

  • 0

Zielsrecepten: Schroeibaksoep

Het geheim van de goddelijke smaak van schroeibaksoep zit ‘m niet zozeer in de ingrediënten als wel in de bereidingswijze. Natuurlijk zijn de ingrediënten belangrijk maar die kun je – naast een paar basisingrediënten –  gerust variëren. Waar het om gaat zijn twee handelingen die deze soep zo lekker maken: schroeien en bakken.

Ik vermouth overigens dat dat mij heeft geïnspireerd de naam Schroeibaksoep te voeren, maar dat is iets voor een later verhaal. De hoofdzaak is dat je een lekkere soep hebt die ergens aan Minestrone doet denken en dat je de groentelade van je koelkast weer vrij hebt voor de nieuwe kookavonturen van komende week.

Wat je er altijd in doet:

  • Uien
  • knoflook
  • tomatenpuree

Wat er verder in kan:

Allerlei groenten die je nog hebt, bijvoorbeeld

  • broccoli
  • bloemkool
  • paprika
  • wortel
  • aardappel
  • enzovoort

Experimenteer er maar een beetje mee: er kan weinig misgaan. Zolang je deze soep met liefde maakt, smaakt hij super.

De bereiding:

  • Schil twee uien en snijd ze doormidden in een dwarsdoorsnee (zodat je de ringen ziet)
  • Prik een half ui met zijn kontje aan een vork en houd de andere kant in een vuurtje, bijvoorbeeld een gasvlam. Een kaars kan eventueel ook
  • Doe dit totdat de ringen zich duidelijk afscheiden door hun geschroeide randen; Dit kun je herhalen door een plakje af te snijden, zodat je dus geschroeide uiringen hebt en de rest van het halve ui opnieuw te schroeien; Sommigen vinden het heerlijk om alle vier uihelften tot op het kontje te schroeien (en je weet: wie zijn billen brandt…) maar per halve ui twee keer een plakje schroeien kan bijvoorbeeld ook.
  • Een variatie op deze manier van schroeien is de halve uien op een droge bakplaat of in een droge koekenpan te schroeien; kijk maar wat je lekkerder lijkt – ik gebruik altijd de vlam
  • Doe de geschroeide uiringen met vier fijngehakte tenen knoflook in een koekenpan met royaal olijfolie, roomboter of – nog beter – geurloze kokosolie en bak ze bruin (dus niet een beetje glazig aanfruiten, maar lekker vet bakken)
  • Als het goed is doorgebakken, doe je er drie kleine blikjes tomatenpuree bij en bakt dat even stevig mee: hierdoor ontzuur je de tomatenpuree; niet langer dan ongeveer een halve minuut, anders wordt het bitter
  • Laat het bakmengsel zonder vuur staan
  • Intussen vul je een grote pan met koud water en doet daar de overige gesneden groenten in; breng dit aan de kook
  • Als het goed kookt, doe je de gebakken ui-/knoflookmassa bij de kokende soep (het eenvoudigst is het om eerst wat van de soep bij de bakmassa te gieten om die te verdunnen) en kookt alles gaar
Een echte wat-jij-wilt-soep
Hierna is het weer een kwestie van wat je wilt. Juliëtte en ik houden van soep waarin een lepel rechtop blijft staan als je ‘m loslaat, maar wellicht houd jij meer van wat dunner, lichter. Dat is een kwestie van aanvullen en inhouden.
Je kunt de soep eventueel nog wat binden met een maizenapapje of een aardappelzetmeeloplossing, en je kunt de laatste 10 minuten wat (volkoren)pasta meekoken…
Op smaak afmaken met wat je lekker vindt, bijvoorbeeld zout, peper, sambal, ketjap, tabasco, snufje sherry, mespuntje port, druppeltje kerrie …
En dan is het genieten van de subtiele vleug schroei- en baksmaak

 

Schroeibakbewustzijn

De bereiding van deze soep doet me denken aan hoe we ons bewustzijn ontwikkelen. Met een lekker wierookje, een kaarsje, mooie muziek en warme voeten is het heerlijk mijmeren en mediteren en ontwikkel je bepaalde vlakken in je bewuste en onderbewuste geest.

Sommige stukken echter, zijn erbij gebaat eens flink geschroeid te worden: alleen dan geven ze het aroma van wijsheid vrij; het aroma dat de hele soep die leven heet verder kruidt en op smaak brengt.

Denk er maar eens over na. Of niet natuurlijk: mag iedereen zelf weten. In elk geval hoop ik dat de soep je smaakt en dat je geniet van dat vleugje extra schroeibak.

 


Leave a Reply