De lege ruimte om ons heen

book32 Heel wat jaren geleden (opa vertelt…) las ik het boek van Betty Edwards: Drawing on the right side of the brain. Ik deed de oefeningen en wat Betty voorspelde in haar boek gebeurde ook precies: ik tekende de plaatjes die ik mijn hoofd had. Die plaatjes vertegenwoordigden het idee dat ik had over de vormen. Een boom die ik tekende zag er enigszins herkenbaar als boom uit, en veroorzaakte tevens een hartelijke bulderlach: het leek voor geen meter. Lees verder

Paskamervocht

glaces

Uit de serie Roedezwikkersplein; Damesmode Zuid

In het deel van Zuid waar het Roedezwikkersplein lag, vond men uiteraard nog wel andere  modezaken en veel daarvan waren toegerust met diverse soorten mode, hetzij de laatste, een tikkeltje gedateerde, hetzij ronduit uit de. De economische malaise die veel middenstanders trof, bleef onder meer twee zaken gespaard, namelijk Cafetaria Zuid (een of andere vreemde, bijna bovennatuurlijke kracht bepaalde dat er meer snacks werden genuttigd naarmate er minder geld in omloop was) en Damesmode Zuid. Lees verder

Verdronken in licht

silver-water-reflections

… en droomde dat ik aan de oever van een zacht stromende rivier stond.
Het water was van kristal, zo helder, en zilverzacht.
“Kom in mij,” smeekte ze.
Ik stapte in het zachte, warme zilver.
En werd moeiteloos omsloten.
Ik zonk en zonk zonder angst, zonder grip.
“Adem mij,” fluisterde ze.
Ik ademde haar.
En verdronk.
In licht.

 

En als het wel zo is, wat dan?

bosstoelen

Ook deze middag waren mijn vrouw en ik in het bos: we werken daar aan onze plannen, teksten en de afgelopen tijd zo turbulent verlopen ontwikkeling en hebben in de loop van de tijd een paar prachtige plekjes weten te vinden. De ene plek heeft zon, de andere schaduw en weer een andere beschutting voor als het regent. Lees verder

Terugmijmer

klas

Op warme dagen als deze, wanneer het gesmolten asfalt langzaam tussen de stoepranden wegsijpelt, de eekhoorns in de schaduw van boom naar boom springen in de zalige onwetendheid fluks geroosterd te worden indien tijdens hun arge- maar ook zorgeloze sprong ook maar één reepje zonlicht wordt doorkruist… Dagen dat de landsvrouwen alhier, met het spekkend vlees smekend over de reeds ingebrande pantykousjes puilend, hun weg naar de dorpspomp vinden, om aldaar verkoeling te zoeken onder de lauwwarme straal colibesmet water, zo belangeloos opgepompt door de hijgerig zwoegende apotheker, die met dit weer de niet aanwezige klandizie gerust aan zijn assistent durft over te laten… Lees verder